Think-Feel-Act

Κενό Είναι κάτι στιγμές που η λέξη ¨κενό¨ είναι ίσως ότι πιο αντιπροσωπευτικό , ώστε να εξηγήσεις την ψυχολογική σου κατάσταση! Να εξηγήσεις τι με αυτή τη λέξη; Καμία σαφήνεια... Κι όμως...Αντιλαμβάνεσαι πως νιώθω... Μπορώ να προσπαθήσω να το περιγράψω. Αλλά ξέρω πως... διερωτώμαι ¨τι αισθάνεσαι αυτή τη στιγμή;¨ Δεν έχω απάντηση , μάλλον δεν βρίσκω λέξεις. Προσπαθώ να σκεφτώ...Και ξαφνικά καταλήγω πως αυτό που νιώθω ονομάζεται ¨κενό¨ Η λέξη ¨κενό¨ , μικρή λέξη , απλή. Είναι μια λέξη που δείχνει το ¨τίποτα¨  και ταυτόχρονα το ¨χάος¨. Σου αφήνει την αίσθηση ότι βιώνεις κάτι που δεν έχει αρχή μέση και τέλος. Κενό...Περίεργη αίσθηση σου αφήνει αυτή η λέξη. Πικρή γεύση σου αφήνει...Ορισμένες στιγμές σου περνάει αδιάφορη η γεύση αυτή... Όχι δεν σε μπερδεύει απλά δεν σου αφήνει καμία γεύση στον ουρανίσκο... Οπτικά το κενό είναι κάτι απλό! Θα το περιέγραφα εύκολα σαν ένα άδειο δωμάτιο... Προσπαθώντας να σκεφτώ την παρούσα φάση της ζωής μου , βλέπω πως ενώ χθες είχα στόχου...

Κάποιοι Άνθρωποι γλυκά αγκάθια... Στην ζωή σου συναντάς διάφορα πλάσματα... Είναι κάποιοι που τους αγαπάς , τους λατρεύεις, άλλους τους ερωτεύεσαι , τους θαυμάζεις, άλλους πάλι τους αντιπαθείς , μισείς , είναι και κάποιοι που αδιαφορείς παντελώς για την ύπαρξη τους... Κάποιους τους έχεις στην ζωή σου μέχρι σήμερα, άλλους πάλι όχι... Είναι και αυτοί που τους αγάπησες , τους αγαπάς και θα τους αγαπάς , μα δεν είστε πια μαζί. Οι καταστάσεις , οι εγωισμοί αλλά ίσως και η αδυναμία και η ανικανότητα να διαχειριστείς κάτι τόσο έντονο, δυνατό, αμοιβαίο είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει στη ζωή σου... Που ξέρεις ίσως και αυτό το πλάσμα να αναρωτιέται "γιατί". Πολλές φορές βιώνουμε συναισθήματα τα οποία είναι "τέρατα", όχι με την έννοια του κακού, αλλά με το μέγεθος , την δυσκολία να τα αντιμετωπίσουμε, τη δυσκολία να τα ερμηνεύσουμε, να τα διαχειριστούμε. Συναισθήματα "τέρατα" που δεν ξέρεις αν το μέγεθος τους σε τρομάζει ή σε κάνει να το θ...

Ένα βίντεο που αξίζει όλοι να δούμε... Μία θεωρία ιδεών τόσο παλιά και τόσο επίκαιρη συνάμα. Ο εγωκεντρισμός πασχίζει να κατασπαράξει κάθε τι βαθύ και ουσιαστικό. Καθημερινός και αδιάκοπος είναι ο αγώνας για την απόκτηση της διεφθαρμένης εξουσίας. Δημιουργία ενός κοινωνικού προφίλ με γόητρο ,"ύφος" και στυλ! Μαριονέτες και δούλοι της μαζικής κουλτούρας. Νόμος έχει γίνει η επιφάνεια. Εσωτερικός κόσμος κατακλυσμένος από τα "πρέπει". Τα θέλω "μας" καταδικάζονται και κατακρίνονται. Αίσθηση της ντροπής προκύπτει όταν έχουμε διαφορετική ιδεολογία από τη μάζα. Ιδέες-Αξίες-Συναισθήματα έχουν γίνει λόγοι κοροϊδίας και γραφικότητας. Η εκτίμηση όμορφων τοπίων, απλών στιγμών δημιουργούν ταμπέλες του Ρομαντικού. Ρομαντισμός απαγορευτικός στις μέρες μας. Η απόλυτη αδιαφορία για τους ανθρώπους γύρω μας. Εμείς οι ίδιοι χάνουμε, εγκαταλείπουμε την δύναμη που έχουν οι πολλοί. Ζούμε στο ψέμα ; Ζούμε στον κόσμο των ψευδαισθήσεων και των σ...

Εγκλωβισμένη στην παράνοια Κάτι χειρότερο από υγρή σπηλιά, κάτι χειρότερο από μαύρη τρύπα. Εγκλωβισμένη σ'ένα κόσμο του πρέπει, των ταμπού, των "χαλασμένων" ιδεών που μυρίζουν σαπίλα. Ίσως φαντάζει με τετράγωνο δωμάτιο γεμάτο ράφια, συρτάρια, με απόλυτες ευθείες γραμμές κ στοίχιση. Μια διαμόρφωση απόλυτα σφιχτή, στρατιωτικού χαρακτήρα. Όχι σκοτεινό δωμάτιο...όχι... Το σκοτάδι κρύβει μυστήριο... Κανένα μυστήριο δεν κρύβει αυτό το δωμάτιο, τίποτα νέο , καμία αναζήτηση, κανένα χρώμα... Όλα ξεκάθαρα και οριοθετημένα. Ναι, έτσι προσπαθούν να κάνουν την ζωή τους.... Ψάχνουν την σιγουριά, το συνηθισμένο. Η ζωή κρύβει πολλά...πάρα πολλά... Αρκεί να ζεις. Δεν σου επιβάλει κανείς να ζεις επικίνδυνα-ριψοκίνδυνα, αλλά αληθινά, πέρα για πέρα αληθινά , με ζωντάνια... Η οποιαδήποτε είδους αγάπη δεν είναι συμβόλαιο με σφραγίδα και υπογραφή... Είναι μια αλλοπρόσαλλη  ζωγραφιά, πότε σκοτεινή, πότε ζωηρή. Αλλά σε πολλές ψυχές ορεξάτες να αγαπήσουν και να αγαπ...

Οι Απαιτήσεις Το βλέπεις καθημερινά...Δεν υπάρχει ενσυναίσθηση... Βλέπεις τους ανθρώπους που προσπερνάνε την ζωή σου,τα προβλήματα σου τις ανησυχίες σου, τα θέλω σου . Μάλιστα το να σε προσπερνάει κάποιος φαντάζει πολυτέλεια, όταν όλο και πιο συχνά σε πατάνε, όχι δεν αδιαφορούν απλά, ναι σε πατάνε βάζοντας πάνω από όλα τα δικά τους ζητήματα.  Αδιαφορούν για το τι έχεις εσύ στο μυαλό σου, τι σε βασανίζει, αν μέσα σου αιμορραγείς, αν για κάποιο λόγο είσαι χαρούμενος...Η ¨απαίτηση¨ τους είναι να είσαι εκεί να τους ακούσεις, να συμπαρασταθείς, να του χαϊδέψεις,να τους καλοπιάσεις, να τους "πουλήσεις φούμαρα" για να νιώσουν καλύτερα, γιατί μην ξεχνάτε η αλήθεια πονάει...! Οι απαιτήσεις τους είναι να τους δεις λυπημένους, τσαντισμένους , χαρούμενους κ εσύ αυτομάτως να αντιδράσεις ανάλογα με την περίσταση,όχι να το κάνεις από την καλή σου την καρδιά, αλλά γιατί πρέπει. Η ειρωνεία όμως δεν είναι αυτή ,αλλά ότι εσύ δεν έχεις κανένα δικαίωμα σ'ολα αυτά. Ναι , να...

Ζώντας σε κοινωνίες υποκριτών σε μέρη ατελείωτης ξεφτίλας Απορείς ,αν είναι χώρα τυφλών. Λύσσα, κανιβαλισμός και δήθεν φιλοσοφώ. Χάνονται αξίες, χάνεται το αίσθημα. Αμάρτημα, ο αυθορμητισμός. Θεά, η εκλογίκευση των γεγονότων. Ο κόσμος των δικαστών είναι αυτός, της εικονικής ευτυχίας και της ισοπέδωσης. Καζάνι που βράζει εγωκεντρικές μαριονέτες. Μηχανή αναπαραγωγής μυαλών με όρια και μοναδικά εξαρτήματα τα φρένα.

Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις . Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά. Η άγνοια των συναισθημάτων. Η αναζήτηση των ορίων σου. Πού οδηγεί όλο αυτό; Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις. Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί; Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια. Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί. Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις. Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο. Εσύ θεατής της παράνοιας.  Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία. Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι;  Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Ποιος είσαι και τι θες; Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα. Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά. "Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου... Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις. http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html