Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κι αν δεν σε δώ ποτέ.....

 




Περπατάω αργά

ο αέρας με φυσάει

σε ζητάω αλλά

μακριά σου με κρατάει.

Περπατάω αργά

κάθε βήμα για να νιώσω

σε ζητάω αλλά

δε θα με ξαναπροδώσω.


Κι αν δε σε δω ποτέ

κι αν δε σε συναντήσω

ούτε πως μοιάζεις λίγο

δεν θα αναγνωρίσω.

Κι αν δε με δεις ξανά

ούτε που με νοιάζει τώρα

χωρίς εσένα πια

ήρεμα, αδιάφορα όλα.


Πάει πια καιρός

ίσως και να με ξεχάσεις

αν ποτέ με βρεις

σου ζητάω να προσπεράσεις.

Δεν ξέρω αν μπορώ

ή αν είναι τώρα η ώρα

είσαι η φωτιά

πέφτω πάνω σου με φόρα.


Κι αν δε σε δω ποτέ

κι αν δε σε συναντήσω

ούτε πως μοιάζεις λίγο

δεν θα αναγνωρίσω.

Κι αν δε με δεις ξανά

ούτε που με νοιάζει τώρα

χωρίς εσένα πια

ήρεμα, αδιάφορα όλα.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ !

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."