Πνίγηκες... Πνίγηκες στην δική σου λίμνη …. Πνίγηκες στην δική σου κουταλιά. Χάθηκες... Πνίγηκες ενώ ΊΣΩΣ μπορούσες να σηκώσεις το χέρι σου και να ζητήσεις βοήθεια. Προτίμησες να δειλιάσεις. Προτίμησες την εύκολη λύση. Τα διέλυσες όλα. Σκόρπησες μόνος σου τα κομμάτια σου... Που να ήξερες τι μονοπάτι επέλεξες... Η εύκολη σου λύση έγινε πια η φυλακή σου. Ένας αέναος αγώνας να βρεις τα κομμάτια σου. Μην γελιέσαι το παζλ θα είναι πάντα με χαμένα κομμάτια... Σε ένα παζλ που σχεδόν ολοκληρωνόταν έριξες μία. Μην κατηγορείς πια τον εαυτό σου... Δεν ωφελεί. ΤΩΡΑ τι κάνεις; Μην ψάχνεις κάτι να κουμπώσει... Μέχρι τώρα κανένα κομμάτι δεν ταιριάζει απόλυτα... Πάρτο απόφαση και μην ψάχνεις τα σκόρπια.. Χρωμάτισε τα , κάντα αλλιώς...κάντα διαφορετικά... Αλλιώς θα μείνεις μια μισοτελειωμένη υπόθεση... Αυτό θες; Σίγουρα όχι...
Thoughts-Feelings-Actions