Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Γιατί είμαστε έτσι οι άνθρωποι; Γιατί δικάζουμε χωρίς να ξέρουμε τι υπάρχει από πίσω; Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Ποιοι είμαστε εμείς για να δικάσουμε κάποιον άλλον; Δεν μιλάμε για εγκλήματα και δικαστήρια, μιλάμε για επιλογές , αποφάσεις, στάση ζωής, νοοτροπία, λάθη, αναθεωρήσεις , εξέλιξη, εμπόδια... Μιλάμε για την ζωή, αυτό το δώρο... Για την ζωή ξεχωριστή και μοναδική για τον καθένα μας ξεχωριστά. Ποιος απαγορεύει πράγματα και καταστάσεις; Ποιος υπαγορεύει ποιο το λάθος και ποιο το σωστό; Και αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν πολλά λάθη , πολλές λάθος επιλογές, ποιος είναι αυτός που θα κρίνει ότι δεν έπρεπε να γίνουν; Ποιος λέει ότι η ζωή είναι γεμάτη σωστά , με τέλειες σχέσεις και ιδανικές καταστάσεις; Ζει κάποιος σε αυτό το παραμύθι; Υπάρχει κανείς τέλειος; Υπάρχει κάποιος που δεν πληγώθηκε ποτέ ή δεν πλήγωσε; Είναι επίπονο ναι...Όχι έγκλημα όμως για να δικαστείς. Τα λάθη , οι αποφάσεις , η προσπάθεια για αλλαγή φέρνουν...