Ένας εφιάλτης ακόμα... Και η βραδιά δεν βγαίνει... Σε πλημμυρίζουν δάκρυα... Δάκρυα απόγνωσης... Το κορμί σφίγγει... Το κεφάλι μουδιάζει... Το στομάχι γυρίζει σαν δύνη... Το ταξίδι αρχίζει... Ταξίδι στα πιο σκοτεινά μέρη της ψυχής σου... Χαμένος ,σκοτάδι, που πας; Εφιάλτης χωρίς καν να έχεις προλάβει να κοιμηθείς... Στο σκοτάδι περικυκλωμένος από υγρούς σκοτεινούς τοίχους.... Γραπωμένος με τα νύχια μήπως και σωθείς.... Μήπως δεις λίγο φως... Μήπως γλιτώσεις τον εφιάλτη που σε ρουφάει... Η στιγμή που θες να ουρλιάξεις "ΒΟΗΘΕΙΑ" , μα η φωνή δεν βγαίνει... Δεν μπορεί; Δεν θέλει; Φτάνει η ώρα του ύπνου και σχεδόν δεν θες... Δεν αντέχεις άλλα άγρια ξυπνήματα... Εφιάλτες που σε στοιχειώνουν...
Thoughts-Feelings-Actions