Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τυφώνας





Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις .
Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά.
Η άγνοια των συναισθημάτων.
Η αναζήτηση των ορίων σου.
Πού οδηγεί όλο αυτό;
Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις.
Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί;
Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια.
Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί.
Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις.
Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο.
Εσύ θεατής της παράνοιας. 
Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία.
Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι; 
Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων;
Ποιος είσαι και τι θες;
Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα.
Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά.
"Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου...
Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις.

http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ !

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."