Think-Feel-Act

Damiano David - The First Time   Traveled the world, but it got me nowhere Nothing could ever compare A kiss, a touch, a song that made me cry And all the drugs I've done, they never got me higher Than the first time we met There's nothing like the first time we met I crashed my car, oh baby, I was flying And I talk to God, He couldn't get me higher Than the first time we met There's nothing like the first time, the first time we met... Κάποια πράγματα όσα χρόνια και να περάσουν είναι χαραγμένα μέσα σου... Είναι πια το αποτύπωμα σου...

  Ο φάρος μου  Ήσουν η βάση μου και η ισορροπία μου. Το ρύθμισμα του χτυπου τής καρδιάς μου. Το μαγικό πολύτιμο μου πετράδι που φώτιζε το σκοτάδι μου.  Ήσουν η πυξίδα μου κ όταν χανομουν μου έδειχνες τον δρόμο. Πάντα το ήξερα.... Μια στιγμή έχασες την λάμψη σου και τα έχασα όλα. Ένας φάρος που δεν άναψε ξανά. Έχασα το φως μου, έχασα το δρόμο μου κ απομακρύνθηκα από εσένα.... Κ όμως το φως μου ήσουν εσύ.... Ήρθε μια συννεφιά κ δεν περίμενα να βγεί ο ήλιος μου....

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."

 Και συνεχίζεις να ζεις; Και συνεχίζεις να ζεις.... Και...; Γιατί συμβαίνει πάλι αυτό; Γιατί το επίκεντρο είναι πάντα αυτό; Γιατί πάντα πρέπει να αναφέρεις κάτι για αυτό ; Γιατί να συγκρίνετε το οτιδήποτε με αυτό; Γιατί όλα μοιάζουν λίγα χωρίς αυτό; Γιατί δεν σταματά αυτή η αέναη μάχη; Ένα γιατί σκορπισμενο στις ώρες στις μέρες.... Ένα γιατί που έρχεται και φεύγει κ άλλοτε στοιχειώνει.... Ένα γιατί κολλημένο στο μυαλό , ένα γιατί σκορπισμένο στα σωθικά σου. Όλα εμφανίζουν αυτό μπροστά σου κ μετά ένα γιατί ακολουθεί.... Ζεις; Ή παριστάνεις ότι ζεις;

Πως ξεχάσαμε την αγάπη; Πόσο ρηχοί γίναμε... Πώς ξεχάσαμε το θαύμα της αγάπης? Πόσα εμπόδια ξεπερνά... Πόσα γιατρεύει όταν της ανοίγεις την αγκαλιά σου; Μέσα στα προβλήματα , τις ανασφάλειες, το ψυχολογικό στρες , δοκιμασίες και πάθη χάνουμε τον εαυτό μας...  Χάνουμε τους δικούς μας ανθρώπους στον αγώνα να βρούμε τον εαυτό μας... Διαλέγουμε μονοπάτια με άγνωστη κατεύθυνση...   Σίγουρα δεν είναι κακό.... Δύσκολη η προσπάθεια να βρούμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.  Ο δρόμος αυτός είναι γεμάτος πληγές για τους γύρω μας και φυσικά εμάς.... Σκοπός είναι να δούμε εκεί στο βάθος την προσωπική μας αλήθεια... ή τουλάχιστον να την πλησιάσουμε, διώχνοντας κάθε τι τοξικό , έχοντας ανοιχτά μάτια κ μυαλά και κάθε επιλογή πού κάναμε γεμάτη κόπο πόνο χαρά κ ευχαρίστηση να μπει στο τσουβάλι με τις εμπειρίες και τα εφόδια, να γίνει σαν ένας μεγεθυντικός φακός που όλα θα φανούν πιο καλά πιο καθαρά πιο κοντά. Ας δώσουμε χώρο στην αγάπη και το σεβασμό, πρώτα από όλα του εαυτού μας και μ...