Think-Feel-Act

Οι Απαιτήσεις Το βλέπεις καθημερινά...Δεν υπάρχει ενσυναίσθηση... Βλέπεις τους ανθρώπους που προσπερνάνε την ζωή σου,τα προβλήματα σου τις ανησυχίες σου, τα θέλω σου . Μάλιστα το να σε προσπερνάει κάποιος φαντάζει πολυτέλεια, όταν όλο και πιο συχνά σε πατάνε, όχι δεν αδιαφορούν απλά, ναι σε πατάνε βάζοντας πάνω από όλα τα δικά τους ζητήματα.  Αδιαφορούν για το τι έχεις εσύ στο μυαλό σου, τι σε βασανίζει, αν μέσα σου αιμορραγείς, αν για κάποιο λόγο είσαι χαρούμενος...Η ¨απαίτηση¨ τους είναι να είσαι εκεί να τους ακούσεις, να συμπαρασταθείς, να του χαϊδέψεις,να τους καλοπιάσεις, να τους "πουλήσεις φούμαρα" για να νιώσουν καλύτερα, γιατί μην ξεχνάτε η αλήθεια πονάει...! Οι απαιτήσεις τους είναι να τους δεις λυπημένους, τσαντισμένους , χαρούμενους κ εσύ αυτομάτως να αντιδράσεις ανάλογα με την περίσταση,όχι να το κάνεις από την καλή σου την καρδιά, αλλά γιατί πρέπει. Η ειρωνεία όμως δεν είναι αυτή ,αλλά ότι εσύ δεν έχεις κανένα δικαίωμα σ'ολα αυτά. Ναι , να...

Ζώντας σε κοινωνίες υποκριτών σε μέρη ατελείωτης ξεφτίλας Απορείς ,αν είναι χώρα τυφλών. Λύσσα, κανιβαλισμός και δήθεν φιλοσοφώ. Χάνονται αξίες, χάνεται το αίσθημα. Αμάρτημα, ο αυθορμητισμός. Θεά, η εκλογίκευση των γεγονότων. Ο κόσμος των δικαστών είναι αυτός, της εικονικής ευτυχίας και της ισοπέδωσης. Καζάνι που βράζει εγωκεντρικές μαριονέτες. Μηχανή αναπαραγωγής μυαλών με όρια και μοναδικά εξαρτήματα τα φρένα.

Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις . Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά. Η άγνοια των συναισθημάτων. Η αναζήτηση των ορίων σου. Πού οδηγεί όλο αυτό; Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις. Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί; Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια. Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί. Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις. Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο. Εσύ θεατής της παράνοιας.  Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία. Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι;  Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Ποιος είσαι και τι θες; Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα. Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά. "Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου... Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις. http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html

Τίποτα δεν είναι δεδομένο Καμία σχέση, κανένας άνθρωπος δεν είναι δεδομένο... Όλα θέλουν τροφή... Κακώς για τους ¨τεμπέληδες" και αυτούς που τα θέλουν όλα έτοιμα και στρωμένα, καλώς για αυτούς που θέλουν να ριχτούν στην μάχη του αισθηματικού κόσμου όλων των επιπέδων, φιλικό-ερωτικό-οικογενειακό... Θέλει κόπο ,δύναμη, υπομονή. Έχει πόνο πολλές φορές αλλά εισπράττεις μαγικές καταστάσεις ,που τίποτα και κανένα υλικό δεν μπορεί να στο προσφέρει. Είναι δύσκολο το παιχνίδι της ρουτίνας, να το αποφύγεις και να μην πέσεις στην παγίδα του. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.... Καμία οικογενειακή σχέση δεν είναι δεδομένη ... Επειδή σε γέννησε κάποια δεν σημαίνει ότι είναι δεδομένη η αγάπη της...το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο που γεννήθηκε από αυτή, δεν είναι αυτονόητο πως την αγαπά... Και αν όντως αγαπάει η μάνα το παιδί και το παιδί αγαπάει την μάνα τότε ας το δείξει ο καθένας από όποια θέση και αν βρίσκεται.... Όλες οι σχέσεις χτίζονται..από το ενδιαφέρον, από μια όμορφη κουβέντ...

Κεφάλαιο : Κοινωνιολόγος Άγνοια αυτού του επαγγέλματος-Παρανόηση καθηκόντων του-Αμφισβήτηση της χρησιμότητας του       Οι περισσότεροι έχουμε αναρωτηθεί τι είναι ο Κοινωνιολόγος και τι ακριβώς κάνει τέλος πάντων!!! Οι περισσότεροι έχουμε σκεφτεί ότι είναι κάτι σαν κοινωνικός λειτουργός, ακόμα και το ίδιο. Οι περισσότεροι έχουμε ακούσει τον όρο κοινωνιολογία από ένα μάθημα από το σχολείο. Γιατί; Γιατί κανείς δεν ξέρει το αντικείμενο του; Γιατί τέτοια άγνοια για ένα κλάδο βασικό ,που ΌΛΟΙ κάτι ξέρουμε γι'αυτό, καθώς υπάρχει παντού, κάθε μέρα στις ζωές όλων, σε κάθε εποχή , ομάδες ανθρώπων, τάσεις, απόψεις, κινήματα, κοινωνικά φαινόμενα, ρατσισμός, κοινωνικές κρίσεις, κακοποιημένες γυναίκες, φυλετικές διαφορές, bullying, αυτοκτονίες λόγω οικονομικής κρίσης κ.α. Όλα τα παραπάνω δεν τα γνωρίζουμε; δεν τα έχουμε ακούσει; Δεν υπάρχουν στις ζωές μας; Ίσως όχι όλα...Αλλά σίγουρα ανήκετε σε κάποια κοινωνική ομάδα, σίγουρα έχετε οικογένεια, κανένας δεν φύτρωσε! Όλα αυτά εί...

Πραγματικά , ειρωνικό, αηδιαστικό...και όμως πάντα την πατάμε, ίσως πολύ, ίσως λίγο! Γκρίνια, γκρίνια, μίρλα, κλάψα, κατεβασμένα μούτρα...Η εύκολη λύση για όλους μας ή τους περισσότερος! Εύκολο να καταριέσαι την τύχη σου και την μοίρα σου! -Σίγουρα λυγίζεις...άνθρωποι είμαστε.....δεν έχουμε γίνει ΑΚΟΜΑ ρομπότ. Αλλά προσπαθείς, προσπαθούμε αρκετά να αλλάξουμε την τύχη μας , την μοίρα μας, να βρούμε τους εαυτούς μας , τα θέλω μας;  -ΟΧΙ δεν προσπαθούμε αρκετά γιατί είμαστε δειλοί , είναι εύκολο να κουρνιάζουμε στην μίζερη άτονη ζωή μας, το ξέρουμε το βιώνουμε κάθε μέρα , το γνωστό δεν σε φοβίζει.... Είναι αναγκαίο για την επίτευξη της ευτυχίας μας, της ψυχικής μας ολοκλήρωσης να "την δούμε αλλιώς", να ριχτούμε στην ζωή! Αφήνουμε την καθημερινότητα, τα κουτά προβλήματα να μας ρουφάνε το αίμα σαν βδέλλες και να γινόμαστε παθητικές καρικατούρες.... Δεν είναι εύκολο, αλλά με την θέληση μπορούμε να καταφέρουμε πολλά....Μικρά θαύματα, ναι θαύματα μπορούμε να κάν...

    Είναι κάτι στιγμές που ακούς μουσική και οι σκέψεις είναι κάπως μπερδεμένες ανάμεικτες. Δεν ξέρεις τι θες να κάνεις εκείνη τη στιγμή, μόνο η προσπάθεια να προσανατολίσεις τις σκέψεις σου επικρατεί! Το κλασσικό, "τι θέλω" "που πάω" "που βρίσκομαι", κάτι σαν hangover!    Το αποτέλεσμά; Στην περίπτωση μου ΚΑΝΕΝΑ , παραμένω με το ίδιο κενό μπερδεμένη και με το αίσθημα του "δεν ανήκω εδώ"!  http://www.kasetophono.com/2015/03/bad-desire.html