Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πραγματικά , ειρωνικό, αηδιαστικό...και όμως πάντα την πατάμε, ίσως πολύ, ίσως λίγο!
Γκρίνια, γκρίνια, μίρλα, κλάψα, κατεβασμένα μούτρα...Η εύκολη λύση για όλους μας ή τους περισσότερος!
Εύκολο να καταριέσαι την τύχη σου και την μοίρα σου!
-Σίγουρα λυγίζεις...άνθρωποι είμαστε.....δεν έχουμε γίνει ΑΚΟΜΑ ρομπότ.
Αλλά προσπαθείς, προσπαθούμε αρκετά να αλλάξουμε την τύχη μας , την μοίρα μας, να βρούμε τους εαυτούς μας , τα θέλω μας; 
-ΟΧΙ δεν προσπαθούμε αρκετά γιατί είμαστε δειλοί , είναι εύκολο να κουρνιάζουμε στην μίζερη άτονη ζωή μας, το ξέρουμε το βιώνουμε κάθε μέρα , το γνωστό δεν σε φοβίζει....
Είναι αναγκαίο για την επίτευξη της ευτυχίας μας, της ψυχικής μας ολοκλήρωσης να "την δούμε αλλιώς", να ριχτούμε στην ζωή!
Αφήνουμε την καθημερινότητα, τα κουτά προβλήματα να μας ρουφάνε το αίμα σαν βδέλλες και να γινόμαστε παθητικές καρικατούρες....
Δεν είναι εύκολο, αλλά με την θέληση μπορούμε να καταφέρουμε πολλά....Μικρά θαύματα, ναι θαύματα μπορούμε να κάνουμε....Τα όμορφα, τα καλά θέλουν βάθος-υπομονή-χτίσιμο-ΘΕΛΗΣΗ-ηρεμία-αυτογνωσία...
Εαν τα βρεις με τον εαυτό σου , τότε θα τα βρεις κ με τους ανθρώπους που θες στην ζωή σου , με την δουλεία σου , τα χόμπι σου....

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ & ΘΕΛΗΣΗ.....ΟΛΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ
 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε το σχόλιο σου...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Λαβύρινθοι

  Λαβύρινθοι Λαβύρινθους που φτιάχνουμε ή που μας επιβάλουνε και τρέχουμε από δαίμονες, ιδέες έμμονες κι ανθρώπους.   Μας τρώει κάτι μέσα μας και χάνουμε τη μπέσα μας. Κι αυτοί που δεν αντέξαμε και καταρρεύσαμε στα ψεύτικα του κόσμου   Οι πιο ακριβοθώρητοι, σκληροί, σχεδόν αόρατοι μπορέσαμε να γίνουμε, για να μείνουμε ο καθένας ο εαυτός του   Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα, είμαι κι εγώ που δεν τα λέω σε κανένα. Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα να δίνεις σάρκα σε νοήματα χαμένα, με ένα βλέμμα   Τη γαλήνη ψάχνουμε, μεγάλη λέξη άκου με και πάμε τρέχοντας, έχοντας για όλα συγχωροχάρτι   Κι αν βρίσκαμε το θάρρος μας να διώξουμε το βάρος μας και σ' ό,τι ονειρευόμαστε να μη φοβόμαστε. Να η καρδιά μου, παρ' τη   Ας το κάνουμε για χάρη μας, τιμή μας και καμάρι μας, ό,τι έχουμε να δώσουμε κι ας παραδώσουμε άοπλα την αγάπη
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Τυφώνας

Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις . Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά. Η άγνοια των συναισθημάτων. Η αναζήτηση των ορίων σου. Πού οδηγεί όλο αυτό; Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις. Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί; Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια. Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί. Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις. Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο. Εσύ θεατής της παράνοιας.  Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία. Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι;  Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Ποιος είσαι και τι θες; Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα. Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά. "Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου... Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις. http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα