Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Current Music Choice : Lana Del Rey - Did you know that there's a tunnel under Ocean Blvd

 Current Music Choice : Lana Del Rey - Did you know that there's a tunnel under Ocean Blvd


 
Did you know that there's a tunnel under Ocean Blvd

Mosaic ceilings, painted tiles on the wall I can't help but feel some what like my body marred my soul Handmade beauty, sealed up by two man-made walls And I'm lonely When's it gonna be my turn? When's it gonna be my turn? Open me up, tell me you like it Fuck me to death, love me until I love myself There's a tunnel under Ocean Blvd There's a tunnel under Ocean Blvd There's a girl that sings Hotel California Not because she loves the notes or sounds, the sound like Florida It's because she's in a world preserved, only a few have found the door It's like Camarillo, only silver mirrors running down the corridor Oh, man When's it gonna be my turn? Don't forget me When's it gonna be my turn? Open me up, tell me you like me Fuck me to death, love me until I love myself There's a tunnel under Ocean Blvd Don't forget me There's a tunnel under Ocean Blvd Harry Nilsson has a song, his voice breaks at Something about the way he says, "Don't forget me" Makes me feel like I just wish I had a friend like him, someone to give me fire Lennon on my back, whispering in my ear "Come on, baby, you can thrive" But I can't When's it gonna be my turn? Don't forget me When's it gonna be my turn? Open me up, tell me you like it Fuck me to death, love me until I love myself There's a tunnel under Ocean Blvd Don't forget me At the tunnel under Ocean Blvd Don't forget me At the tunnel under Ocean Blvd Don't forget me At the tunnel under Ocean Blvd Don't forget me, don't forget me No, no, no, don't forget me Don't you, don't you forget me (No, oh)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Λαβύρινθοι

  Λαβύρινθοι Λαβύρινθους που φτιάχνουμε ή που μας επιβάλουνε και τρέχουμε από δαίμονες, ιδέες έμμονες κι ανθρώπους.   Μας τρώει κάτι μέσα μας και χάνουμε τη μπέσα μας. Κι αυτοί που δεν αντέξαμε και καταρρεύσαμε στα ψεύτικα του κόσμου   Οι πιο ακριβοθώρητοι, σκληροί, σχεδόν αόρατοι μπορέσαμε να γίνουμε, για να μείνουμε ο καθένας ο εαυτός του   Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα, είμαι κι εγώ που δεν τα λέω σε κανένα. Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα να δίνεις σάρκα σε νοήματα χαμένα, με ένα βλέμμα   Τη γαλήνη ψάχνουμε, μεγάλη λέξη άκου με και πάμε τρέχοντας, έχοντας για όλα συγχωροχάρτι   Κι αν βρίσκαμε το θάρρος μας να διώξουμε το βάρος μας και σ' ό,τι ονειρευόμαστε να μη φοβόμαστε. Να η καρδιά μου, παρ' τη   Ας το κάνουμε για χάρη μας, τιμή μας και καμάρι μας, ό,τι έχουμε να δώσουμε κι ας παραδώσουμε άοπλα την αγάπη

Τυφώνας

Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις . Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά. Η άγνοια των συναισθημάτων. Η αναζήτηση των ορίων σου. Πού οδηγεί όλο αυτό; Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις. Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί; Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια. Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί. Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις. Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο. Εσύ θεατής της παράνοιας.  Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία. Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι;  Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Ποιος είσαι και τι θες; Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα. Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά. "Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου... Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις. http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html