Δεν είσαι μόνος , ένας ακόμα 'overthinker'

Προσπάθησε να κατανοήσεις αυτό που σου συμβαίνει και βοήθα να σε καταλάβουν και οι δικοί σου άνθρωποι.

Η δική μου θέση!

Είναι κάποιες περίοδοι, κάποιες μέρες ιδιαίτερα δύσκολες ,αγχωτικές ,πολύπλοκες...

Οικονομικά προβλήματα , ζητήματα υγείας , ζητήματα ¨καρδίας¨, λήψη αποφάσεων καθοριστικές για την ζωή, αναπάντητα προσωπικά ερωτήματα , αυτοκριτική και άλλα πόσα που τρέχουν αδιάκοπα στις σκέψεις μου δίχως σταματημό.

Είναι στιγμές που νιώθεις πως το μυαλό ουσιαστικά δεν σταματά να λειτουργεί , να τρέχει σε κάθε είδους λεπτομέρειες για απλά μέχρι σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την ζωή σου. Υπεραναλύεις το κάθε τι...(φαινόμενο overthinking)

Η πίεση είναι μεγάλη , νιώθεις ότι θα σκάσεις, ότι δεν χωράς πουθενά και τίποτα δεν πάει ¨ρολόι¨. Σε νιώθω...

Είναι σχεδόν καταστροφικό για την ψυχική σου υγεία , άρα οφείλεις στον εαυτό σου να βρεις τρόπους απλούς , ουσιαστικούς χωρίς πίεση να ¨ξεφύγεις" (προσπαθώ να τους βρω και να τους βάλω σε εφαρμογή).

Από τότε που με θυμάμαι αυτό έκανα , ανέλυα τα πάντα στο μυαλό μου κάνοντας ένα αδιάκοπο εσωτερικό μονόλογο, ανέλυα ¨τι θα πω , πώς θα το πω, και αν αυτό που πω ενοχλήσει τον άλλον;¨ εντάξει το λες ως ένα σημείο ότι ενέχει και κάποιου είδους ενσυναίσθηση, αλλά το βλέπεις ότι έχει πάρει άλλο μονοπάτι που δεν αφορά μόνο τι θα κάνεις και πως θα νιώσουν οι άλλοι, άλλα σε σημεία υπερβολής που αγγίζει ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Σήμερα προσπαθώ να το διαχειριστώ, είναι κάποιες μέρες δύσκολες και άλλες πιο εύκολες , ανάλογα τι φάση διανύω. Νιώθω καλά όταν καταφέρνω να εκλογικεύσω τα γεγονότα και να τα "μειώσω" αν θες και μπορώ να πω πως πετυχαίνει ορισμένες φορές και έτσι νιώθω καλά και με λιγότερο άγχος.

Το δύσκολο είναι οι στιγμές που υπερανάλυση - διαχείριση βγάζουν σκορ 5-0 δίχως καμία ελπίδα ανατροπής. Ζόρικο για εσένα και το πιο ζόρικο είναι που το πρόβλημα μεγαλώνει καθώς δεν είναι εύκολο να κατανοήσουν όλοι τον ¨παραλογισμό¨ σου , την ¨παράνοιά¨ που λέω εγώ. Εδώ κολλάει "πιάσε το αυγό και κούρευτο" Νιώθω ότι ανοίγω το κουτί της Πανδώρας και θα ¨λουστώ¨ με όλα τα δεινά του κόσμου. Νιώθω πως προσπαθώ να λύσω ένα κουβάρι δίχως αρχή και τέλος. Χάνομαι στις σκέψεις μου , χάνομαι στην απόγνωσή μου πως κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει.

Παρόλα αυτά με βοηθάει να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με δικούς μου ανθρώπους (τον τελευταίο καιρό το κάνω με απόλυτη ΑΠΟΤΥΧΙΑ) , με βοηθάει να γράφω σκέψεις και συναισθήματα σε ένα χαρτί ή αυτό που κάνω εδώ αυτή τη στιγμή γιατί ξέρω δεν είμαι μόνη. Επίσης είναι αρκετά βοηθητικό για εμένα να διαβάζω για αυτό που αντιμετωπίζω γιατί νιώθω πως κατανοώ λιγάκι παραπάνω το ¨πρόβλημα¨ μου άρα είμαι κ πιο κοντά στο να το βελτιώσω (δεν θα πω λύσω, φαντάζει ακατόρθωτο).

Προσπαθώ να με ακούσω και να καταλάβω τι συμβαίνει. . .

Σου παραθέτω κάποια άρθρα που βρήκα , ίσως βοηθήσουν ίσως και όχι!

Ένα βήμα προς την κατανόηση του εαυτού σου θα σε οδηγήσει στην βελτίωσή σου.

Think-Feel-Act

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου