Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Φωνή σου

 Η Φωνή σου


Η φωνή σου όταν πόνεσες
αγκάθι στην καρδιά.
Μια φωνή γεμάτη χάος.
Μια φωνή βουτηγμένη στον πόνο.
Η φωνή σου , ο λυγμός σου,
έσκιζαν την δική μου κομματιασμένη καρδιά.
Πώς να ξεχάσω αυτό που προκάλεσα;
Πρώτη φορά μια φωνή με λίγες λέξεις μου είπαν τόσα πολλά.
Ένιωσα τόσα που λέξεις δεν βρίσκω να ταιριάζουν.
Πρώτη φορά η φωνή σου έγινε χέρι.
Ένα χέρι που ξερίζωνε τα "μέσα" μου.
Ξέρεις..; Να πονάς είναι πιο εύκολο.
Μα πως να αντέξω τον πόνο σου;
Αυτό δε το ξέρω...
Η φωνή σου ήταν όλες οι πληγές σου.
Η φωνή σου φανέρωσε το αίμα που χύθηκε.
Με διέλυσε...
Η φωνή σου...
Δεν την ξεχνώ...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ !

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."