Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο φάρος μου

 

Ο φάρος μου 



Ήσουν η βάση μου και η ισορροπία μου.

Το ρύθμισμα του χτυπου τής καρδιάς μου.

Το μαγικό πολύτιμο μου πετράδι που φώτιζε το σκοτάδι μου. 

Ήσουν η πυξίδα μου κ όταν χανομουν μου έδειχνες τον δρόμο.

Πάντα το ήξερα....

Μια στιγμή έχασες την λάμψη σου και τα έχασα όλα.

Ένας φάρος που δεν άναψε ξανά.

Έχασα το φως μου, έχασα το δρόμο μου κ απομακρύνθηκα από εσένα....

Κ όμως το φως μου ήσουν εσύ....

Ήρθε μια συννεφιά κ δεν περίμενα να βγεί ο ήλιος μου....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ !

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."