Think-Feel-Act

  Περπατάω αργά ο αέρας με φυσάει σε ζητάω αλλά μακριά σου με κρατάει. Περπατάω αργά κάθε βήμα για να νιώσω σε ζητάω αλλά δε θα με ξαναπροδώσω. Κι αν δε σε δω ποτέ κι αν δε σε συναντήσω ούτε πως μοιάζεις λίγο δεν θα αναγνωρίσω. Κι αν δε με δεις ξανά ούτε που με νοιάζει τώρα χωρίς εσένα πια ήρεμα, αδιάφορα όλα . Πάει πια καιρός ίσως και να με ξεχάσεις αν ποτέ με βρεις σου ζητάω να προσπεράσεις. Δεν ξέρω αν μπορώ ή αν είναι τώρα η ώρα είσαι η φωτιά πέφτω πάνω σου με φόρα. Κι αν δε σε δω ποτέ κι αν δε σε συναντήσω ούτε πως μοιάζεις λίγο δεν θα αναγνωρίσω. Κι αν δε με δεις ξανά ούτε που με νοιάζει τώρα χωρίς εσένα πια ήρεμα, αδιάφορα όλα.

Damiano David - The First Time   Traveled the world, but it got me nowhere Nothing could ever compare A kiss, a touch, a song that made me cry And all the drugs I've done, they never got me higher Than the first time we met There's nothing like the first time we met I crashed my car, oh baby, I was flying And I talk to God, He couldn't get me higher Than the first time we met There's nothing like the first time, the first time we met... Κάποια πράγματα όσα χρόνια και να περάσουν είναι χαραγμένα μέσα σου... Είναι πια το αποτύπωμα σου...

 Χαμένα πια τα Χριστούγεννα Και τελικά δες... Μαζί με εσένα χάθηκαν και τα Χριστούγεννα. Ένας άνθρωπος, μια απώλεια. Χριστούγεννα ανύπαρκτα. Ανούσια τα λαμπιόνια και οι στολισμοί. Καθημερινές κοινές μέρες όπως όλες οι άλλες... Χάθηκες και χάθηκε η μαγεία....

  Ο φάρος μου  Ήσουν η βάση μου και η ισορροπία μου. Το ρύθμισμα του χτυπου τής καρδιάς μου. Το μαγικό πολύτιμο μου πετράδι που φώτιζε το σκοτάδι μου.  Ήσουν η πυξίδα μου κ όταν χανομουν μου έδειχνες τον δρόμο. Πάντα το ήξερα.... Μια στιγμή έχασες την λάμψη σου και τα έχασα όλα. Ένας φάρος που δεν άναψε ξανά. Έχασα το φως μου, έχασα το δρόμο μου κ απομακρύνθηκα από εσένα.... Κ όμως το φως μου ήσουν εσύ.... Ήρθε μια συννεφιά κ δεν περίμενα να βγεί ο ήλιος μου....

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."

 Και συνεχίζεις να ζεις; Και συνεχίζεις να ζεις.... Και...; Γιατί συμβαίνει πάλι αυτό; Γιατί το επίκεντρο είναι πάντα αυτό; Γιατί πάντα πρέπει να αναφέρεις κάτι για αυτό ; Γιατί να συγκρίνετε το οτιδήποτε με αυτό; Γιατί όλα μοιάζουν λίγα χωρίς αυτό; Γιατί δεν σταματά αυτή η αέναη μάχη; Ένα γιατί σκορπισμενο στις ώρες στις μέρες.... Ένα γιατί που έρχεται και φεύγει κ άλλοτε στοιχειώνει.... Ένα γιατί κολλημένο στο μυαλό , ένα γιατί σκορπισμένο στα σωθικά σου. Όλα εμφανίζουν αυτό μπροστά σου κ μετά ένα γιατί ακολουθεί.... Ζεις; Ή παριστάνεις ότι ζεις;

Αποφάσεις - συνέπειες -μαθήματα That's life   

Θέλω να γυρίσω στα παλιά... Θέλω την παλιά μου γειτονιά... Θέλω να γυρίσω να σε βρω....  Ένα βράδυ είναι αρκετό... Και τελικά, τι...; Πίσω γύρισμα..; Διαύγεια; Μάθημα - πάθημα; Η ουσία και η πραγματικότητα; Τι τελικά από όλα αυτά; Ή ίσως και όλα.... Η απόσταση , ο χώρος , ο χρόνος η εμπειρία, η ανασκόπηση ίσως σε οδηγούν σε όλα αυτά.

 

 Μια σκέψη ακόμα... Και στην τελική ήσουν ο μόνος άνθρωπος που έκανα όνειρα.... Σκέφτομαι τόσο συχνά τα αστεία κ τα πειράγματα σου.... Και τι δεν θα έδινα για λίγα λεπτά στην αγκαλιά σου... Λεπτά.... γελάω.... Η σελίδα γύρισε κ έμεινα εγκλωβισμενος στην δυστυχία μου. Θεατής στην ζωή μου κ εκείνη τσουλαει τόσο γρήγορα.... Δν προλαβαίνω νιώθω.... Κάπου εκεί στο μέλλον μου ήσουν, εκεί... Κάνεις βήματα παρακάτω, πότε χαίρομαι κ πότε πονάω.... Δεν πειράζει... Φτάνει που σε σκέφτηκα κ γελάσα με το υποθετικό αστείο που θα μου έκανες... Γλυκιά γεύση άφησες.... Πικρή μου χάρισα εγώ!

 " Σώσε ό,τι μπορείς πριν βουλιάξεις κι εσύ στα κρύα νερά Την καρδούλα σου πρώτα που οι δαίμονες κάνουν παρέα"

Πνίγηκες... Πνίγηκες στην δική σου λίμνη …. Πνίγηκες στην δική σου κουταλιά. Χάθηκες... Πνίγηκες ενώ ΊΣΩΣ μπορούσες να σηκώσεις το χέρι σου και να ζητήσεις βοήθεια. Προτίμησες να δειλιάσεις. Προτίμησες την εύκολη λύση. Τα διέλυσες όλα. Σκόρπησες μόνος σου τα κομμάτια σου... Που να ήξερες τι μονοπάτι επέλεξες... Η εύκολη σου λύση έγινε πια η φυλακή σου. Ένας αέναος αγώνας να βρεις τα κομμάτια σου. Μην γελιέσαι το παζλ θα είναι πάντα με χαμένα κομμάτια... Σε ένα παζλ που σχεδόν ολοκληρωνόταν έριξες μία. Μην κατηγορείς πια τον εαυτό σου... Δεν ωφελεί. ΤΩΡΑ τι κάνεις; Μην ψάχνεις κάτι να κουμπώσει... Μέχρι τώρα κανένα κομμάτι δεν ταιριάζει απόλυτα... Πάρτο απόφαση και μην ψάχνεις τα σκόρπια.. Χρωμάτισε τα , κάντα αλλιώς...κάντα διαφορετικά... Αλλιώς θα μείνεις μια μισοτελειωμένη υπόθεση... Αυτό θες; Σίγουρα όχι...

 If I was to walk away From you my love Could I laugh again? If I walk away from you And leave my love Could I laugh again?

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

                 Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια... Είναι αλλιώτικο να ψάχνεις  μια αγκαλιά μες στο χειμώνα  να μη βρίσκεις στα όνειρα σου  μια ήσυχη κρυψώνα  Είναι αλλιώτικο συνέχεια  να σου λείπει πάντα κάτι  Είναι αλλιώτικο να χάνεις  την αγάπη Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια  κι όλα ακόμη μένουν ίδια  κάτω απ’ τα παλιά σανίδια  κρύφτηκαν καλά, όνειρα πολλά...

 Οι "δαίμονές " μας Παλεύουμε με σκιές και δαίμονες. Καθημερινά και αδιάκοπα πνιγόμαστε στο σκοτάδι μας. Δεν είναι σκιές , δεν είναι δαίμονες... Είναι οι συνέπειες των επιλογών μας. Άλλοτε μας ρουφάνε  , άλλοτε μας ανακουφίζουν. "Κάθε εμπόδιο για καλό" λένε , και όμως είναι αλήθεια. Αν δεν πέσεις δεν θα μάθεις. Ίσως βγεις αλώβητος ή με καμία επιφανειακή γρατζουνιά , ίσως κάνεις βαθιά πληγή... Δεν πειράζει , όλα αφήνουν το στίγμα τους.  Είναι τα σημάδια μας , οι ουλές μας , μέρος του σώματός μας . Τα κουβαλάμε , τα αγαπάμε και μαθαίνουμε να ζούμε με αυτά. Μερικές φορές πονάνε , μερικές φορές είναι αποκρουστικά μερικές φορές εξαφανίζονται. Μα σου θυμίζουν όσα έχεις κάνει, όσα επέλεξες με κάθε συνέπεια. Είσαι ένας θνητός που η τελειότητα δεν υφίσταται για εσένα. Αγαπάς , ζεις, επιλέγεις, πέφτεις , ξανασηκώνεσαι... Θα συνεχίσεις να αγαπάς αληθινά... Να επιλέγεις σωστά ή λάθος... Να πονάς λίγο ή πολύ... Να πέφτεις και κάποια στιγμή , αργά ή γρήγορα θα ξανασηκωθείς.

 Current Music Choice :  Μια Nύχτα Tρελή-Μιχάλης Χατζηγιάννης "Μια νύχτα τρελή σπάσ’ το γυαλί κόψε με όμως έλα Μια νύχτα αν τολμάς κάνε για μας την πιο μεγάλη τρέλα..."

Μια αγκαλιά Πόσο ανάγκη έχεις μια αληθινή ουσιαστική αγκαλιά ... Να γεμίσει το μέσα σου... Να γαληνέψει η ψυχή σου... Να ξεχάσεις τα σκατά αυτού του κόσμου... Μια αληθινή αγκαλιά... Όχι τυπική κενή δίχως ουσία... Μια αληθινή... Γιατί οι αγκαλιές είναι φάρμακο... https://brain-and-body.webnode.gr/l/agkalia-eykoli-alla-thaymatoyrgi-kinisi/

Τυχερό αστέρι  Μουσική - στίχοι : Κ. Βήτα Ερμηνεύει ο Ορέστης Χαλκιάς  Ξανά και ξανά.... και αν δεν έχεις....   απλά ταξιδεύεις... 

Current Mood Είναι στιγμές που προσπαθείς, είναι στιγμές που νιώθεις χαρά , ευγνωμοσύνη , ελπίδα και θέληση για ζωή. Αυτή είναι η μια όψη. Είναι και κάποιες στιγμές αλλιώτικες, πιο δύσκολες , πιο σκοτεινές.. Διάθεση άκρως μοναχική, προσωπική , εσωτερική... Ο δρόμος είναι μακρύς...