Πνίγηκες...

Πνίγηκες στην δική σου λίμνη ….

Πνίγηκες στην δική σου κουταλιά.

Χάθηκες...

Πνίγηκες ενώ ΊΣΩΣ μπορούσες να σηκώσεις το χέρι σου και να ζητήσεις βοήθεια.

Προτίμησες να δειλιάσεις.

Προτίμησες την εύκολη λύση.

Τα διέλυσες όλα.

Σκόρπησες μόνος σου τα κομμάτια σου...

Που να ήξερες τι μονοπάτι επέλεξες...

Η εύκολη σου λύση έγινε πια η φυλακή σου.

Ένας αέναος αγώνας να βρεις τα κομμάτια σου.

Μην γελιέσαι το παζλ θα είναι πάντα με χαμένα κομμάτια...

Σε ένα παζλ που σχεδόν ολοκληρωνόταν έριξες μία.

Μην κατηγορείς πια τον εαυτό σου...

Δεν ωφελεί.

ΤΩΡΑ τι κάνεις;

Μην ψάχνεις κάτι να κουμπώσει...

Μέχρι τώρα κανένα κομμάτι δεν ταιριάζει απόλυτα...

Πάρτο απόφαση και μην ψάχνεις τα σκόρπια..

Χρωμάτισε τα , κάντα αλλιώς...κάντα διαφορετικά...

Αλλιώς θα μείνεις μια μισοτελειωμένη υπόθεση...

Αυτό θες;

Σίγουρα όχι...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πάλι κενό...;

Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

Διαβάστε περισσότερα

Λαβύρινθοι

Λαβύρινθοι Λαβύρινθους που φτιάχνουμε ή που μας επιβάλουνε και τρέχουμε από δαίμονες, ιδέες έμμονες κι ανθρώπους. Μας τρώει κάτι μέσα μας και χάνουμε τη μπέσα μας. Κι αυτοί που δεν αντέξαμε και καταρρεύσαμε στα ψεύτικα του κόσμου Οι πιο ακριβοθώρητοι, σκληροί, σχεδόν αόρατοι μπορέσαμε να γίνουμε, για να μείνουμε ο καθένας ο εαυτός του Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα, είμαι κι εγώ που δεν τα λέω σε κανένα. Τι κι αν δεν μου μιλάς πια, τι κι αν δεν έχω ούτε εσένα να δίνεις σάρκα σε νοήματα χαμένα, με ένα βλέμμα Τη γαλήνη ψάχνουμε, μεγάλη λέξη άκου με και πάμε τρέχοντας, έχοντας για όλα συγχωροχάρτι Κι αν βρίσκαμε το θάρρος μας να διώξουμε το βάρος μας και σ' ό,τι ονειρευόμαστε να μη φοβόμαστε. Να η καρδιά μου, παρ' τη Ας το κάνουμε για χάρη μας, τιμή μας και καμάρι μας, ό,τι έχουμε να δώσουμε κι ας παραδώσουμε άοπλα την αγάπη

Διαβάστε περισσότερα

Τυφώνας

Η στιγμή που θέλεις να ουρλιάξεις . Οι σκέψεις που σου σκίζουν τα σωθικά. Η άγνοια των συναισθημάτων. Η αναζήτηση των ορίων σου. Πού οδηγεί όλο αυτό; Αν νιώθεις έτσι, απάντηση καμία δεν θα βρεις. Ένα κρανίο γεμάτο Γιατί; Δύο χαμένα, ματωμένα μάτια. Το αίσθημα της προδοσίας σου παραλύει το κορμί. Πέφτεις στα γόνατα, δεν παρακαλάς αλλά λυγίζεις. Εγωκεντρικές περσόνες κατακλύζουν το τοπίο. Εσύ θεατής της παράνοιας. Δεν αντιδράς παρέλυσες, από του κόσμου την ανοησία. Ποια οικογένεια; Ποιοι φίλοι; Ποιος είσαι εσύ τέλος πάντων; Ποιος είσαι και τι θες; Κοροϊδία από τα πιο θερμά κοντινά σου πρόσωπα. Μια πλάτη γεμάτη μαχαιριές και είδωλα ειρωνικά. "Προχώρα, κοίτα μπροστά λένε", πλήρης άγνοια του τυφώνα που εξαπλώνεται μέσα σου... Χαμογέλα κ παρακάλα μην νιώσει κανείς αυτό που νιώθεις. http://www.kasetophono.com/2015/05/adeia-paketa.html

Διαβάστε περισσότερα

Think-Feel-Act

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου