Και τελικά γιατί να δικάσουμε;

Και τελικά γιατί να δικάσουμε;

Και τελικά γιατί να δικάσουμε;

Γιατί είμαστε έτσι οι άνθρωποι;

Γιατί δικάζουμε χωρίς να ξέρουμε τι υπάρχει από πίσω;

Και τελικά γιατί να δικάσουμε;

Ποιοι είμαστε εμείς για να δικάσουμε κάποιον άλλον;

Δεν μιλάμε για εγκλήματα και δικαστήρια, μιλάμε για επιλογές , αποφάσεις, στάση ζωής, νοοτροπία, λάθη, αναθεωρήσεις , εξέλιξη, εμπόδια...

Μιλάμε για την ζωή, αυτό το δώρο...

Για την ζωή ξεχωριστή και μοναδική για τον καθένα μας ξεχωριστά.

Ποιος απαγορεύει πράγματα και καταστάσεις;

Ποιος υπαγορεύει ποιο το λάθος και ποιο το σωστό;

Και αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν πολλά λάθη , πολλές λάθος επιλογές, ποιος είναι αυτός που θα κρίνει ότι δεν έπρεπε να γίνουν;

Ποιος λέει ότι η ζωή είναι γεμάτη σωστά , με τέλειες σχέσεις και ιδανικές καταστάσεις;

Ζει κάποιος σε αυτό το παραμύθι;

Υπάρχει κανείς τέλειος;

Υπάρχει κάποιος που δεν πληγώθηκε ποτέ ή δεν πλήγωσε;

Είναι επίπονο ναι...Όχι έγκλημα όμως για να δικαστείς.

Τα λάθη , οι αποφάσεις , η προσπάθεια για αλλαγή φέρνουν  πόνο , πληγές , μα χαρίζει και μαθήματα , αναθεωρήσεις και ανασυντάξεις!

Ποιος λοιπόν είναι αυτός που θα κλείσει τον δρόμο της ζωής;

Πότε και πώς δόθηκε το δικαίωμα σε κάποιον να χώσει την μύτη του στην ζωή του άλλου , χωρίς να του έχει ζητηθεί;

Οι άνθρωποι ως οικογένεια, φίλοι και σύντροφοι είναι εκεί για να σε συμβουλέψουν , να σταθούν , να δώσουν ένα χέρι βοηθείας από την βουτιά στα σκατά, όχι να κουνήσουν επικριτικά το δάχτυλο.

Δεν νομίζω κάποιος να θέλει να πληγώσει κάποιον σκόπιμα , ηθελημένα. 

Εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν.

Οι ρόλοι πάντα αλλάζουν , σε μια σχέση μπορεί να ΄σαι ο ερωτευμένος και σε κάποια άλλη ο αδιάφορος , μπορεί να υπάρχει και αμοιβαιότητα.  Σε μια άλλη ιστορία μπορεί να ΄σαι ο σκληρός , σ 'άλλη διαλλακτικός και υπομονετικός . Ξέρεις γιατί; Γιατί οι σχέσεις είναι απλές και πολύπλοκες ταυτόχρονα ανάλογα με το τι έχτισες , ποιος είσαι και τι θες την εκάστοτε στιγμή.

 Οι σχέσεις είναι μοναδικές και μεταβαλλόμενες.

Μακριά από τα δικαστήρια , δεν  μιλάμε για εγκληματίες αλλά για ανθρώπους με επιλογές , αλλαγές και ανασφάλειες. Μιλάμε για ανθρώπινα συναισθήματα που δημιουργούνται και χαρίζουν εμπειρίες ζωής ζόρικες, δυνατές, μοναδικές....

Δύσκολο το παιχνίδι της κριτικής.

Κανείς δεν είναι τέλειος.

Πάντα κάτι δεν θα αρέσει σε κάποιον άλλον... Ιδίως στους ''τέλειους με τις τέλειες ζωές και τις τέλειες πράξεις!!!''

Μα αν θέλουμε να ζήσουμε θα τα έχουμε όλα αυτά... Οφείλουμε στους εαυτούς μας να ζήσουμε αληθινά με όλα τα καλά και τα δεινά που θα έρθουν στην ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ ζωή μας.