Think-Feel-Act

 Χαμένα πια τα Χριστούγεννα Και τελικά δες... Μαζί με εσένα χάθηκαν και τα Χριστούγεννα. Ένας άνθρωπος, μια απώλεια. Χριστούγεννα ανύπαρκτα. Ανούσια τα λαμπιόνια και οι στολισμοί. Καθημερινές κοινές μέρες όπως όλες οι άλλες... Χάθηκες και χάθηκε η μαγεία....

  Ο φάρος μου  Ήσουν η βάση μου και η ισορροπία μου. Το ρύθμισμα του χτυπου τής καρδιάς μου. Το μαγικό πολύτιμο μου πετράδι που φώτιζε το σκοτάδι μου.  Ήσουν η πυξίδα μου κ όταν χανομουν μου έδειχνες τον δρόμο. Πάντα το ήξερα.... Μια στιγμή έχασες την λάμψη σου και τα έχασα όλα. Ένας φάρος που δεν άναψε ξανά. Έχασα το φως μου, έχασα το δρόμο μου κ απομακρύνθηκα από εσένα.... Κ όμως το φως μου ήσουν εσύ.... Ήρθε μια συννεφιά κ δεν περίμενα να βγεί ο ήλιος μου....

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."

 Και συνεχίζεις να ζεις; Και συνεχίζεις να ζεις.... Και...; Γιατί συμβαίνει πάλι αυτό; Γιατί το επίκεντρο είναι πάντα αυτό; Γιατί πάντα πρέπει να αναφέρεις κάτι για αυτό ; Γιατί να συγκρίνετε το οτιδήποτε με αυτό; Γιατί όλα μοιάζουν λίγα χωρίς αυτό; Γιατί δεν σταματά αυτή η αέναη μάχη; Ένα γιατί σκορπισμενο στις ώρες στις μέρες.... Ένα γιατί που έρχεται και φεύγει κ άλλοτε στοιχειώνει.... Ένα γιατί κολλημένο στο μυαλό , ένα γιατί σκορπισμένο στα σωθικά σου. Όλα εμφανίζουν αυτό μπροστά σου κ μετά ένα γιατί ακολουθεί.... Ζεις; Ή παριστάνεις ότι ζεις;

Αποφάσεις - συνέπειες -μαθήματα That's life   

Θέλω να γυρίσω στα παλιά... Θέλω την παλιά μου γειτονιά... Θέλω να γυρίσω να σε βρω....  Ένα βράδυ είναι αρκετό... Και τελικά, τι...; Πίσω γύρισμα..; Διαύγεια; Μάθημα - πάθημα; Η ουσία και η πραγματικότητα; Τι τελικά από όλα αυτά; Ή ίσως και όλα.... Η απόσταση , ο χώρος , ο χρόνος η εμπειρία, η ανασκόπηση ίσως σε οδηγούν σε όλα αυτά.