Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Ο φάρος μου

  Ο φάρος μου  Ήσουν η βάση μου και η ισορροπία μου. Το ρύθμισμα του χτυπου τής καρδιάς μου. Το μαγικό πολύτιμο μου πετράδι που φώτιζε το σκοτάδι μου.  Ήσουν η πυξίδα μου κ όταν χανομουν μου έδειχνες τον δρόμο. Πάντα το ήξερα.... Μια στιγμή έχασες την λάμψη σου και τα έχασα όλα. Ένας φάρος που δεν άναψε ξανά. Έχασα το φως μου, έχασα το δρόμο μου κ απομακρύνθηκα από εσένα.... Κ όμως το φως μου ήσουν εσύ.... Ήρθε μια συννεφιά κ δεν περίμενα να βγεί ο ήλιος μου....

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ !

  "κι αν λείπει το άλλο σου μισό μισός μένεις κι εσύ..."

Και συνεχίζεις να ζεις;

 Και συνεχίζεις να ζεις; Και συνεχίζεις να ζεις.... Και...; Γιατί συμβαίνει πάλι αυτό; Γιατί το επίκεντρο είναι πάντα αυτό; Γιατί πάντα πρέπει να αναφέρεις κάτι για αυτό ; Γιατί να συγκρίνετε το οτιδήποτε με αυτό; Γιατί όλα μοιάζουν λίγα χωρίς αυτό; Γιατί δεν σταματά αυτή η αέναη μάχη; Ένα γιατί σκορπισμενο στις ώρες στις μέρες.... Ένα γιατί που έρχεται και φεύγει κ άλλοτε στοιχειώνει.... Ένα γιατί κολλημένο στο μυαλό , ένα γιατί σκορπισμένο στα σωθικά σου. Όλα εμφανίζουν αυτό μπροστά σου κ μετά ένα γιατί ακολουθεί.... Ζεις; Ή παριστάνεις ότι ζεις;

Αποφάσεις - συνέπειες -μαθήματα

Αποφάσεις - συνέπειες -μαθήματα That's life   

Θέλω να γυρίσω...

Θέλω να γυρίσω στα παλιά... Θέλω την παλιά μου γειτονιά... Θέλω να γυρίσω να σε βρω....  Ένα βράδυ είναι αρκετό... Και τελικά, τι...; Πίσω γύρισμα..; Διαύγεια; Μάθημα - πάθημα; Η ουσία και η πραγματικότητα; Τι τελικά από όλα αυτά; Ή ίσως και όλα.... Η απόσταση , ο χώρος , ο χρόνος η εμπειρία, η ανασκόπηση ίσως σε οδηγούν σε όλα αυτά.

Κι όλα οδηγούν εκεί...

 

Μια σκέψη ακόμα...

 Μια σκέψη ακόμα... Και στην τελική ήσουν ο μόνος άνθρωπος που έκανα όνειρα.... Σκέφτομαι τόσο συχνά τα αστεία κ τα πειράγματα σου.... Και τι δεν θα έδινα για λίγα λεπτά στην αγκαλιά σου... Λεπτά.... γελάω.... Η σελίδα γύρισε κ έμεινα εγκλωβισμενος στην δυστυχία μου. Θεατής στην ζωή μου κ εκείνη τσουλαει τόσο γρήγορα.... Δν προλαβαίνω νιώθω.... Κάπου εκεί στο μέλλον μου ήσουν, εκεί... Κάνεις βήματα παρακάτω, πότε χαίρομαι κ πότε πονάω.... Δεν πειράζει... Φτάνει που σε σκέφτηκα κ γελάσα με το υποθετικό αστείο που θα μου έκανες... Γλυκιά γεύση άφησες.... Πικρή μου χάρισα εγώ!