Think-Feel-Act

 " Σώσε ό,τι μπορείς πριν βουλιάξεις κι εσύ στα κρύα νερά Την καρδούλα σου πρώτα που οι δαίμονες κάνουν παρέα"

Πνίγηκες... Πνίγηκες στην δική σου λίμνη …. Πνίγηκες στην δική σου κουταλιά. Χάθηκες... Πνίγηκες ενώ ΊΣΩΣ μπορούσες να σηκώσεις το χέρι σου και να ζητήσεις βοήθεια. Προτίμησες να δειλιάσεις. Προτίμησες την εύκολη λύση. Τα διέλυσες όλα. Σκόρπησες μόνος σου τα κομμάτια σου... Που να ήξερες τι μονοπάτι επέλεξες... Η εύκολη σου λύση έγινε πια η φυλακή σου. Ένας αέναος αγώνας να βρεις τα κομμάτια σου. Μην γελιέσαι το παζλ θα είναι πάντα με χαμένα κομμάτια... Σε ένα παζλ που σχεδόν ολοκληρωνόταν έριξες μία. Μην κατηγορείς πια τον εαυτό σου... Δεν ωφελεί. ΤΩΡΑ τι κάνεις; Μην ψάχνεις κάτι να κουμπώσει... Μέχρι τώρα κανένα κομμάτι δεν ταιριάζει απόλυτα... Πάρτο απόφαση και μην ψάχνεις τα σκόρπια.. Χρωμάτισε τα , κάντα αλλιώς...κάντα διαφορετικά... Αλλιώς θα μείνεις μια μισοτελειωμένη υπόθεση... Αυτό θες; Σίγουρα όχι...

 If I was to walk away From you my love Could I laugh again? If I walk away from you And leave my love Could I laugh again?

 Τίποτα δεν καλύπτει το κενό σου... Ο χρόνος που περίμενα να θεραπεύσει... Μάταια... Προχωράς και πάντα ένα κενό σου γδερνει τα σωθικά. Νομίζεις ότι είσαι καλά... Νόμιζεις ότι θεραπεύτηκες... Νομίζεις ότι όλα θα γίνουν όπως πρώτα. Τίποτα δεν είναι όπως πριν.... Τίποτα δεν είναι ολοκληρωμένο. Αχ και αυτό το αίσθημα ότι πάντα κάτι λείπει... Πάντα μισός... Λειψός... Ζεις μηχανικά... παριστάνοντας ότι όλα είναι καλά, περιμένοντας ότι θα γίνουν όλα καλύτερα... Εκεί που ορθώνεις ανάστημα....να πάλι που ο αέρας σου δεν φτάνει... Πάλι κάτι λείπει... Τίποτα δεν είναι πετυχημένο... Πασχίζεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου... Προσπαθούν άνθρωποι δικοί σου να σου βρουν το οξυγόνο που σου λείπει....μα... μάταια... Εσύ το αρνείσαι κατά βάθος....

                 Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια... Είναι αλλιώτικο να ψάχνεις  μια αγκαλιά μες στο χειμώνα  να μη βρίσκεις στα όνειρα σου  μια ήσυχη κρυψώνα  Είναι αλλιώτικο συνέχεια  να σου λείπει πάντα κάτι  Είναι αλλιώτικο να χάνεις  την αγάπη Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια  κι όλα ακόμη μένουν ίδια  κάτω απ’ τα παλιά σανίδια  κρύφτηκαν καλά, όνειρα πολλά...

 Οι "δαίμονές " μας Παλεύουμε με σκιές και δαίμονες. Καθημερινά και αδιάκοπα πνιγόμαστε στο σκοτάδι μας. Δεν είναι σκιές , δεν είναι δαίμονες... Είναι οι συνέπειες των επιλογών μας. Άλλοτε μας ρουφάνε  , άλλοτε μας ανακουφίζουν. "Κάθε εμπόδιο για καλό" λένε , και όμως είναι αλήθεια. Αν δεν πέσεις δεν θα μάθεις. Ίσως βγεις αλώβητος ή με καμία επιφανειακή γρατζουνιά , ίσως κάνεις βαθιά πληγή... Δεν πειράζει , όλα αφήνουν το στίγμα τους.  Είναι τα σημάδια μας , οι ουλές μας , μέρος του σώματός μας . Τα κουβαλάμε , τα αγαπάμε και μαθαίνουμε να ζούμε με αυτά. Μερικές φορές πονάνε , μερικές φορές είναι αποκρουστικά μερικές φορές εξαφανίζονται. Μα σου θυμίζουν όσα έχεις κάνει, όσα επέλεξες με κάθε συνέπεια. Είσαι ένας θνητός που η τελειότητα δεν υφίσταται για εσένα. Αγαπάς , ζεις, επιλέγεις, πέφτεις , ξανασηκώνεσαι... Θα συνεχίσεις να αγαπάς αληθινά... Να επιλέγεις σωστά ή λάθος... Να πονάς λίγο ή πολύ... Να πέφτεις και κάποια στιγμή , αργά ή γρήγορα θα ξανασηκωθείς.

 Current Music Choice :  Μια Nύχτα Tρελή-Μιχάλης Χατζηγιάννης "Μια νύχτα τρελή σπάσ’ το γυαλί κόψε με όμως έλα Μια νύχτα αν τολμάς κάνε για μας την πιο μεγάλη τρέλα..."