Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Μέσα σου...

Μέσα σου... Δεν ξεχνώ, δεν διαγράφω, απλά τα κουβαλώ. Δεν μετανιώνω, απλά αναθεωρώ. Δεν μισώ, απλά αποχωρίζομαι. Σκέψεις , αναμνήσεις φυλαχτά στην καρδιά, τροφή του μυαλού. Λάθη , πληγές αγκάθια στην ζωή, μα βάλσαμο η εξέλιξη, όταν είναι υπαρκτή. Όλα είναι μέσα σου... Καρδιά και μυαλό... Πότε μάχη , πότε συνεργασία , μέσα σου...

Κουβάρι

                                                                   Κουβάρι Εγκλωβίζομαι στο δικό μου λαβύρινθο... Βάζω εμπόδια στον δικό μου δρόμο...   Βυθίζομαι στην δική μου θάλασσα.. Ξεχειλίζω το δικό μου ποτήρι... Σκοντάφτω στην δική μου τρικλοποδιά... Βουτάω στον δικό μου γκρεμό... Πάμε πάλι από την αρχή.... Βρες την αρχή της κλωστής σου... Είναι μέσα στο κουβάρι...

"Μη φοβάσαι μου λες κι όλα θα γίνουν αν θες μα το θεό"

"Μη φοβάσαι μου λες  κι όλα θα γίνουν αν θες  μα το θεό"

Massive Attack - The Spoils ft. Hope Sandoval

Massive Attack - The Spoils ft. Hope Sandoval Στίχοι I got that feeling, that bad feeling that you don't know I don't even know her but I hope that she comforts you tonight Nobody here that keeps you in the shade and ever owned you Some sentimental tears or someone else's girl that drips away But I somehow slowly love you And wanna keep you the same Well, I somehow slowly know you And wanna keep you away I got that feeling, that bad feeling that you don't know I don't even know her but I hope that she comforts you tonight And I somehow slowly love you And wanna keep you this way Well, I somehow slowly know you And wanna keep you away, away And I somehow slowly love you And wanna keep you this way Well, I somehow slowly know you And wanna keep you But I somehow slowly love you And wanna keep you the same Well, I somehow slowly know you And wanna keep you away Μετάφραση στα Ελληνικά  

Και τελικά γιατί να δικάσουμε;

Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Γιατί είμαστε έτσι οι άνθρωποι; Γιατί δικάζουμε χωρίς να ξέρουμε τι υπάρχει από πίσω; Και τελικά γιατί να δικάσουμε; Ποιοι είμαστε εμείς για να δικάσουμε κάποιον άλλον; Δεν μιλάμε για εγκλήματα και δικαστήρια, μιλάμε για επιλογές , αποφάσεις, στάση ζωής, νοοτροπία, λάθη, αναθεωρήσεις , εξέλιξη, εμπόδια... Μιλάμε για την ζωή, αυτό το δώρο... Για την ζωή ξεχωριστή και μοναδική για τον καθένα μας ξεχωριστά. Ποιος απαγορεύει πράγματα και καταστάσεις; Ποιος υπαγορεύει ποιο το λάθος και ποιο το σωστό; Και αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν πολλά λάθη , πολλές λάθος επιλογές, ποιος είναι αυτός που θα κρίνει ότι δεν έπρεπε να γίνουν; Ποιος λέει ότι η ζωή είναι γεμάτη σωστά , με τέλειες σχέσεις και ιδανικές καταστάσεις; Ζει κάποιος σε αυτό το παραμύθι; Υπάρχει κανείς τέλειος; Υπάρχει κάποιος που δεν πληγώθηκε ποτέ ή δεν πλήγωσε; Είναι επίπονο ναι...Όχι έγκλημα όμως για να δικαστείς. Τα λάθη , οι αποφάσεις , η προσπάθεια για αλλαγή φέρνουν...
 

Άκου την βροχή...

 Άκου την βροχή Αλυκές , Χαλκίδα 2016  Άκου την βροχή... Άκου... Είναι δάκρυα ενός δευτερολέπτου. Άκου πόσο γρήγορα τρέχουν... Άκου με πόση δύναμη και απαλότητα χτυπούν... Είναι σταγόνες αγάπης. Φωνάζουν πόσο σ 'αγαπώ και πονώ. Άκου την βροχή... Άκου... Είναι σταγόνες κόκκινες. Αιμορραγεί η καρδιά. Η έλλειψη σου αβάσταχτη...